دÙx84Ùx86Ùx88شتÙx87 Ùx87اÛx8c سادÙx87 Ùx85Ùx86âx99¥ï¸x8fðx9fx8c±
از تو ممنونم، بخاطر حس خوب دستهایت، وقتی میتوانست بگریزد از این شانههای افتاده و اشکهای مانده در دیدگان. از تو ممنونم بخاطر اثبات بودنت در این سرای آهنین آدمها، که هر ثانیهاش ترس است و آواز تنهایی. زمان، آموخته به افکارم که بعضی آدمها سایهی وجودشان غبار از دل تنگت بر میدارد، چه رسد به حضور همیشگیشان. تو یک نگاهت میارزد به تمام آنانی که باید میبودند، اما نماندند. از «تو» ممنونم …❤️ حاتمه ابراهیم زاده
برای یک 1 ماندگار✨
برچسب:
نویسنده: کاوه حیدریان